دشتک

اینکه میگویند محرم و عاشورای حسینی با تار و پود مردم ایران تنیده شده است گوشه ای از توصیف واقعیتی عینی است که هر بار در شکل و قالب جدیدی خود را باز تولید میکند. زمانی در شور انقلابی و اعتراضی، هنگامی در شوق مقاومت و دفاع، گاهی در شعور و تشنگی حقیقت جویی و وقتی دگر در آرمان خواهی و عدالت طلبی و میل به اصلاح و پیرایش کژیها و بدیها و...

بدلیل خود جوش بودن حرکت بزرگداشت حادثه کربلا، این سنت کهنسال هرگز طراوت و پویایی خود را از دست نمیدهد و چنان جذاب و شورانگیز است که هر سال بر گستره و (انشاءالله) عمق آن افزوده میشود.

عاشورای امسال در دشتک چند مشخصه بارز داشت:

۱- تعدد دسته های عزاداری: در حالیکه به لحاظ دسته بندیها از مدتها قبل دشتک در وضعیتی دو قطبی قرار داشت، امسال حداقل ۵ دسته عزاداری در اندازه ها و قد و قواره های گوناگون مشغول عزاداری بودند.سابقا و تحقیقا از ابتدای رواج زنجیرزنی در دشتک دو هیئت عزاداری در محله های "کاش" و "گود ده" تشکیل شدند که (متاسفانه) نوعی رقابت نانوشته و مضر نیز بین آنها شکل گرفته بود. از چند سال قبل دسته سومی در محله های "خلیلی" و "کاش رهک" متولد شد که عزاداری دشتکیها را از وضعیت دو قطبی خارج ساخت.امسال محله های "پس بارک" و "خواجه" نیز مستقلا به عزاداری مشغول بودند.

۲- حضور یک روحانی از اهالی محل در روستا که یکی از عوامل تاثیرگزار در تعدد مکانها و دسته جات عزاداری بود. "حجت الاسلام محمود صادقی" که از معدود طلبه های دشتک میباشد اولین تجارب تبلیغی خود را وقف دشتک و هم محلیهای خود نمود تا عملا نشان دهد "چراغی که به خانه رواست بر مسجد حرام است".

۳- تولد کانون فرهنگی حضرت علی اکبر(ع): این کانون که بوسیله جمعی از جوانان تحصیلکرده، با انگیزه و موجه دشتک در مسجد جامع بر پا شده است قصد دارد با برنامه ریزی و انشاءالله حمایت هم محلیهای دشتکی مقیم دشتک و خارج از دشتک، بویژه بزرگان روستا و پشتیبانی مسئولین محترم در جهت ترویج معارف اصیل دینی، زدودن زنگار از چهره فرهنگی روستا، پر کردن خلاها و شکافهای فرهنگی روستا، بزرگداشت مفاخر و کمک به شکوفایی استعدادهای درخشان و ... گام بردارد.  تولد این کانون که از اتفاقات مهم محرم امسال بود، نمود زیادی در نظم دهی و سامان بخشی به عزاداری مسجد جامع داشت.

۴- تمر کز نذورات در مساجد: این حرکت چند سالی است که آغاز گشته و امسال وسعت بیشتری یافته بود. سابقا بانیان و صاحبان سفره و نذورات یک یا چند وعده ناهار یا شام به همراه روضه خوانی را در منزل شخصی خود و یا در حسینیه های محلات برگزار مینمودند. چند سالی است نذورات به صورت متمرکز و غالبا متعلق به چند نفر در مساجد توزیع میگردد. این اتفاق از رهاوردهای شهر به دشتک است و قضاوت در مورد بهتر بودن یا نبودن آن را به آینده و مجال دیگر میسپاریم.

گرد همایی عمومی اهالی دشتک بر مزار شهدای   عزیز و سر افراز و سپس حول امامزاده فخرالدین احمد(ع) دشتک شکوه خاصی را به مراسم امسال بخشیده بود. طراوتی که از بارش باران چند روز قبل و تابش آفتاب پر نور روز عاشورا حاصل شده بود بر شکوه آن افزوده بود.مراسم عزاداری با سخنرانی دهیار محترم روستا جناب آقای سید سیروس موسوی خاتمه یافت و اهالی برای اقامه نماز و صرف ناهار راهی مساجد و محلات خود شدند.

من که همانند همدوره ایهای خویش بخشی از گذشته و هویتم را از درون این دسته جات عزاداری اخذ نموده ام بازگشت دوباره به درون هیئتها احساس دوگانه ای از غم و شادی را در وجودم بر می انگیخت. شادی تجدید خاطرات و حضور دوباره در میان هم محلیها و دوستان قدیمی و همیشگی و غم و حسرت گذشته های نه چندان دور و خاطره انگیز و نیز فقدان دوستان و عزیزانی که به دلایل مختلف امسال حضور نداشتند. این غم و شادی چیزی جدا از غم ناشی از یادآوری وقایع کربلا بود.

امیدوارم که هر سال تجربه های عزاداری محرم موفق تر از سال قبل باشد.