تبليغاتX
دشتک

دشتک

بهشت روی زمین

دشتک در سیمای مرکز فارس

دیشب حدودا ساعت ۱۱.۱۵ بود که یک مستند تقریبا ۵۰ دقیقه ای در مورد دشتک از شبکه استانی فارس پخش شد. در این مستند دوربین صداو سیما سراغ جایی رفته بود که می بایست مدتها قبل می رفت. با اینحال به قول معروف " ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست" و از این بابت اقدام سیمای مرکز فارس شایسته تقدیر و تشکر می باشد. آنچه در این مستند بیشتر مورد توجه قرار گرفته بود در درجه اول طبیعت زیبای دشتک و بویژه چشمه های زیبا و رودخانه آن و بعد از آن ساخت خشتی و پلکانی دشتک و دست آخر صنایع دستی آن بود. دیدن چهره با صفای برخی  از هم محلیهای دشتکی که غالبا هم نمادی از تاریخ و روند زندگی در این روستا هستند لحظه ها ی شیرینی را برای من رقم زد. نکته جالب نمایش چهره پیرزنی بود که در حال بافت بخش نخی گیوه(ریار) محلی بود. این پیرزن که معروف است به "مادر گلشن" همین چند روز قبل به خاطرات سپرده شد و از دنیا رفت.

قدر مسلم اینکه جاذبه های طبیعی این روستای کهن به چشمه های معرفی شده در این مستند (چشمه های حوالی رودخانه) محدود نمی شود بلکه فضاها و اقلیم بکر این روستا شامل باغهای انگور و بادام؛ گیاهان خوراکی و دارویی ؛ چشمه های متعدد و زیبا ؛ کوهها و غارهای جالب ؛ پوشش گیاهی و بعضا جنگلی و... نیز می باشد.

جاذبه های فرهنگی و اجتماعی روستا در این برنامه به کلی مغفول ماند. تفاوتهای معنادار فرهنگی میان محله های مختلف روستا؛ آداب و رسوم خاصی که بیشتر در اذهان سالخوردگان باید دنبالش گشت و... از جمله جاذبه های فرهنگی آنجاست.

در مورد صنایع دستی نیز برنامه ناقص بود. صنایعی نظیر نمد مالی ؛ سفالگری؛ آسیاب ؛ و... نیز رونق زیادی داشته اند.

مسئله دیگر سختیها و کاستیهای زندگی مردم زحمتکش دشتک است که البته انتظار نمی رود در یک برنامه مستند به شکل و شیوه این برنامه بدان پرداخته شود. اما می تواند در برنامه ای دیگر به نمایش گذاشته شود تا شاید به پشتوانه امر تبلیغات تصمیمگیران و سیاست گذاران را به فکر و اقدام مناسب وادارد. انشاءالله  

پخش این مستند و اخباری که این چند روزه در خبرگزاریها و مطبوعات در مورد دشتک اعلام شد و به چاپ رسید نشان از آغاز دوره جدیدی در تاریخ این روستا دارد. تا به امروز دشتک خودش خودش را معرفی می کرد و تبلیغات در شکل رسانه ای آن نقشی در این میان نداشت. اما اکنون که این مهم محقق شده است فرصت مناسبی پیش روی دشتک و دشتکیان گذاشته شده که باید از آن به ویژه در جهت تحقق سه امر مهم استفاده شود: ۱- تلاش برای جلوگیری از تخریب هویت تاریخی و بافت قدیمی دشتک ۲- تلاش برای تقویت انس و الفت نسل جدید دشتک با این روستا؛ بویژه آنهایی که در محیط روستا زندگی نمیکنند . ۳- تلاش برای انعکاس مشکلات روستا .

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 9:48  توسط عباد  | 

عکس از دشتک..

یکی از زیباترین وبا صفا ترین چشمه های دشتک به نام صحرای خونار...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 3:38  توسط محسن   | 

شعر سفره درویش از فیروز بشیری دشتکی (مقیم نروژ)

سفرۀ درویش

 

آی مردم

 

سفرۀ درویش خالیست ز نان

 

کودکانش همه شب

 

خواب نان می بینند

 

نان خشکی اگر یافت شود

 

سر آن دعواهاست

 

پیرهن مندرس است

 

وبه پا کفشی نیست

 

مادر هر روز به فرزندانش

 

وعدۀ نان بدهد

 

لیک درویش به شب

 

باز هم دست تهی می آید

 

ما همه در خوابیم

 

شود آیا روزی

 

که از این بیخبری

 

همه آگاه شویم.

 

26/1/87

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 11:25  توسط عباد  | 

امروز لحظه هایم دشتکی دشتکی بود

وقتی امروز وبلاگ رو باز کردم ابتدا شعر پر از احساس و معنای زنده یاد عمو صفت عزیز رو دیدم. کسی که  به ما یاد داد در نبودن هم می شه بود و می شه  پررنگ و موثر بود. می شه وحدت بخش یه جمع از هم گسیخته بود و علت فراموشی همه تلخی ها و گلایه ها و دلخوریهای روزمره و... کسی که ترجمان عملی این گفته سهراب شد که: " مرگ پایان کبوتر نیست". 

بعد از اون چشمم خورد به نام محمد رضا به عنوان عضو جدید وبلاگ که اومدنش رو خوش آمد میگم و امیدوارم به کمک هم بتونیم مطالب جالبی رو روی وبلاگ قرار بدیم.

بعد از این اتفاقای خوب سراغ اینترنت رفتم تا مطالبی رو در مورد سید صدرالدین و غیاث الدین منصور دشتکی پیدا کنم. در همین حین تصمیم گرفتم در مورد دشتک هم جستجو کنم که با یه وبلاگ (بر و بچ دشتک) و یه سایت(دشتک ابرج) آشنا شدم. این دو ، بویژه سایت دشتک که متعلق به یه دشتکی مقیم نروژه به اندازه پیدا شدن یه گمشده عزیز منو خوشحال کرد. این دو آدرس به وبلاگمون لینک شده. 

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 14:11  توسط عباد  | 

تحقق رویای دیرینه دشتکیها

خبرگزاري دانشجويان ايران - فارس

دشتك يكي از زيباترين روستاهاي هدف گردشگري استان فارس

روستاي دشتك از توابع بخش درودزن شهرستان مرودشت، مختصات جغرافيايي 52 درجه و 28 دقيقه طول شرقي و 30 درجه و 17 دقيقه عرض شمالي، در تنگه كوه دشتك در شمال دشت درودزن قرار دارد. ارتفاع اين روستا از سطح دريا 2040 متر است و آب و هواي آن در بهار و تابستان معتدل و در پائيز و زمستان سرد است.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه فارس،دشتك يكي از قديمي ترين روستاهاي استان فارس است و به لحاظ استقرار در دشتي كوچك به نام دشتك معروف شده است.بقاياي آثاري از دوره هخامنشيان در روستاي دشتك به جا مانده است و تاريخ شكل گيري روستا براساس سنگ نوشته هاي گورستان قديمي دشتك، به قرن هفتم ه ق مربوط است.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 12:22  توسط عباد  | 

دشتک در آیینه ی مطبوعات( خبر گزاریهای ایرنا - ایسنا - فارس و روزنامه سبحان)

روستاي دشتك فارس به عنوان روستاي هدف در توسعه گردشگري انتخاب شد
شيراز ، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۷/۲/۳‬

داخلي. فرهنگي. گردشگري.

روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان فارس روز سه‌شنبه اعلام كرد: روستاي دشتك از توابع بخش درودزن در شهرستان مرودشت واقع در استان فارس به عنوان روستاي هدف در توسعه گردشگري انتخاب شده است.

به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي و به نقل از روابط عمومي ياد شده اين روستا در تنگه كوه دشتك در شمال منطقه درودزن قراردارد و داراي آب و هواي معتدل در بهار و تابستان و هواي سرد در پاييز و زمستان است.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 10:53  توسط عباد  | 

قسمتی از شعر زخم سینه از زنده یاد صفت اله همتی

                                                       زخم سینه

من که خاموشم که در من ناله کرد            رشته ی عشق من و تو پاره کرد

خنده خنده کو نمی آید به لب                 گریه گریه می شود مرهم به تب

کاش من هم روزگاری داشتم                  مثــــــــــــل تو زیبا نگاری داشتـم

کاش زخم سینه ی من چاره داشت         کاش می شد حال یک آلاله داشت

من همیشه پای بست لاله ام                من پریشان پریشان زاده ام

کاش من هم حال بلبل داشتم               چون شراب تاک غلغل داشتم

کاش می شد یک تبسم می شدم          توی قاب تو تجسم می شدم

آه ای سوزش مرا می سوز آه                تا کند خاکسترم بر من نگاه

از چه پاییز است عمرم در بهار                فصل شادی هست وقلبم داغدار

باز شط بغض طغیان کرده است             سینه را از سوز بریان کرده است

از چه یارب سرنوشتم شوم شد            از چه رو اسرار دل موهوم شد

ای خدا این زندگی را چاره کن              رشته ی شرمندگی را پاره کن

زندگی یعنی عذابی دردناک                  زندگی یعنی تبسم بر مغاک

زندگی پوشیدن رنگ گل است              زندگی جوشیدن شط دل است

کی شود که مشکلم را حل کنی           این سند را زود تر منحل کنی

یارب این پرونده را مختومه کن                یک تبسم بر من دیوانه کن

در طریق عاشقی آزاده ام                     من به دنبال تو مثل سایه ام

ساکن شهرم ولیکن ساده ام               من هنوزم روستایی زاده ام

گرچه آب و نان شهری خورده ام            دامن خود از گنه پالوده ام

یا نقاب از چهره برگیر ای نگار               یامرا بردار کش منصور وار

 

                                                                      صفت اله همتی

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:9  توسط محسن   | 

قسمتی از شعر بوی تو از زنده یاد صفت اله همتی

                                                  بوی تو

فضای باغ دل تنگ است اینجا                       نوای عم هماهنگ است اینجا

بنفشه بعد تو بی رنگ گردید                         گل مریم زغم شبرنگ گردید

شده رخسار لاله از ستم خون                       زده بر دل گل سوسن شبیخون

رخ نیلوفر از ماتم سیه شد                            گل نرگس ز غم همرنگ مه شد

گل گندم چرا بر خاک افتاد                             غم عشقت به جان تاک افتاد

خمیده قامت سرو از غم تو                            چکیده اشک بید از ماتم تو

صنو بر ها همه فریاد دارند                               ز هجر تو دل فرهاد دارند

 .....................                                                                                          

                                                                                                  صفت اله همتی   

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 3:21  توسط محسن   |